نویسنده

چکیده

چارلز موریسی استاد دانشگاه و مجری طرحهای تاریخ شفاهی از جمله کسانی است که دارای تجربیات عملی بسیاری در زمینه تاریخ شفاهی است. او فعالیت خود در این زمینه را از سال 1975 آغاز کرده و تاکنون هر ساله کارگاههای آموزشی تاریخ شفاهی برگزار نموده است. او در مقاله حاضر تجربه خود از اجرای طرح تاریخ شفاهی ترومن و کندی را بیان داشته است. تاکید اصلی او بر شیوه برخورد با مصاحبه شوندگان و طریقه مصاحبه با آنها است. این که چگونه مصاحبه کننده از فرصت ها به خوبی استفاده کند؛ نحوه طرح سئوال چگونه باشد؛ چگونه می توان درمصاحبه یک موضوع را محور قرار داده و از جوانب مختلف به آن پرداخت؛ چگونه سئوالهای حساسیت برانگیز را مطرح کرد و چگونه پاسخ ها را ارزیابی نمود؛ چگونه می توان به ذهن مصاحبه شونده تلنگر زد و اطلاعات تاریخی اور را از تاریکی ذهن به روشنایی آورد؛ اهمیت پرداختن به جزئیات در مصاحبه تا چه اندازه است؛ چگونه می توان منابع مکتوب و شفاهی را در کنار یکدیگر قرار داد و .... . موریسی معتقد است که هر مصاحبه شونده برخورد خاص خود را می طلبد و نمی توان الگوی مشخصی را برای همه افراد ارائه داد. بنابراین او توصیه می کند که با متن حاضر نیز باید با احتیاط برخورد شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Oral History Interview's Techniques

نویسنده [English]

  • shafighe niknafs

چکیده [English]

Charles Morrisi, professor and executor of Oral History projects, is one of the per­sons who have many operational experiences in Oral History. He begins his activities in 1975 and holds Oral History training workshop annually. He states his experiences on execution of Truman and Kennedy Oral History Projects in this article. His main emphasis is on the way of contact with interviewees and interview's methods. He considers many subjects like, the way of questioning, how ask sensitive questions, etc ...Morrisi believes that an interviewer must have special contact with each interviewee and can not introduce any exact pain of interview for all persons.